შენ ადამიანო

მოგიწოდებთ ჩემს მეგობრებს, ნაცნობებს, ფეისბუქის მეგორებს, მეზობლებსა და ნებისმიერ ადამიანს, რომელიც ცხოვრებაში ერთხელ მაინც მინახავს და ამ პოსტს წაიკითხავს.

17 მაისის დღეს გამოსვლა და ჰომოფობიის გაპროტესტება ეს არის სიმბოლო იმისა, რომ ჩვენ გვსურს ვიყოთ თანასწორუფლებიანები, ვიცხოვროთ სამართლიან და იურიდიულად ჯანსაღ გარემოში. ეს არის ნიშანი იმისა, რომ ჩვენ ვუარყოფთ ადამიანების ჩაგვრას და მათზე ძალადობას.  არ აქვს მნიშვნელობა ჰომოსექსუალია, რელიგიური ან ეთნიკური უმცირესობაა, კანონის უზენაესობისა და სამართლიანობის მოთხოვნა, ასევე სოლიდარობის გამოხატვა ყველა მოქალაქის ვალია.  

უფლებების შერჩევითი დაცვა

ბოლო დროს ძალიან ბევრი ადამიანი გამოჩნდა, ვინც საკუთარ თავს უფებადამცველს უწოდებს, ოღონდაც გამორჩევით იცავს ადამიანის უფლებებს პრინციპით “ამას დავიცავ, იმას კი არა”. მნიშნელოვანია, რომ ტერმინი არ გაუფასურდეს (უკვე თუ არ გაუფასურდა), რადგანაც უფლებადამცველობა სერიოზული და საპასუხისმგებლო საქმიანობაა, რომელიც გამორიცხავს რაიმე უსამართლობაზე ან უკანონობაზე თვალის დახუჭვას. უფლებადამცველისთვის გამორიცხულია დასაცავი უფლებები საკუთარი ინტერესების მიხედვით გადაანაწილოს.

ვემიჯნებით ქრისტიანობას

არ ვაპირებდი ამ თემაზე დაწერას, რადგანაც უკვე მრავალჯერ დაიწერა და დავწერე კიდეც, თითქოს და არ უნდა გვქონდეს ამაზე ლაპარაკის საჭიროება, ჩვენ ხო დიდი კულტურისა და ტრადიციების ერი ვართ? ჩვენ ხო 2,000 წელია ქრისტიანები ვართ (ეს მიუხედავად იმისა, რომ ქრისტესშობიდან მხოლოდ მეოთხე საუკუნის 30-იან წლებში გაქრისტიანდა საქართველო) და რაში გვჭირდება სახარებისა და წმინდა წერილის სხვა ტექსტების გადახედვა და ყოველდღიურ ცხორევბაში გატარება? ჩვენ ხომ ის ადამიანები ვართ, რომლებიც ვიძუყნებით მრავალფეროვანი სამარხვო კერძებით და ის ადამიანები ვართ, რომლებისთვისაც შენობა-ნაგებობას (ეკლესიებს) უფრო მნიშნელოვანი დატვირთვა აქვს ვიდრე თვით ქრისტეს სწავლების გააზრებას.

გამქრალი ფეიქრები

თბილისში, მრავლად ნახავთ ისეთ მაღაზიებს სადაც ძველებური ხალიჩებით ვაჭრობენ. ისინი ძრითადად გადამყიდველები არიან, ხოლო ისეთი მაღაზიები, სადაც ხდება ძველი ნაქსოვის აღდგენა–რესტავრაცია, თითზე ჩამოსათვლელია, სწორედაც ასეთია სიონის საკათედრო ტაძრის გვერდით (ერეკლე II-ის ქუჩაზე) მდებარე ძველებური ხალიჩების მაღაზია. რომელიც ოჯახს უფრო წააგავს ვიდრე მაღაზიას.

განახლებული ლეღვთახევი

თბილისელები უმრავლესობამ ალბათ არც კი იცის, ამ ულამაზესი ადგილის შესახებ, თუმცა ჩვენი ქალაქის სტუმრებმა მის შესახებ კარგად იციან, რადგანაც ტურისტებისთვის ერთ–ერთი საყვარელი ადგილია. ამას, ამ ადგილზე მათი სიმრავლეც მოწმობს. დედაქალაქის მკვიდრთათვისაც ნელ–ნელა თუმცა მაინც ხდება საყვარელი დასასვენებელი ადგილი. სამწუხაროდ თბილისში, არც ისე ბევრი დასასვენებელი პარკია კეთილმოწყობილი, უმრავლესობა მათგანისა ბოლო წლებში გაპარტახდა და სამშენებლო მოედნად იქცა, რაც სამომავლოდ ძალიან ცუდად აისახება ქალაქის ეკოსისტემაზე. ისიც სამწუხაროა, რომ ახალი პარკების მშენებლობა ან ძველის კეთილმოწყობა იმაზე უფრო იშვიათად ხდება, ვიდრე ძველის გაჩეხვა/გაჩანაგება.

უპატრონო ვაკის პარკი

თბილისელების თავშეყრის ერთ-ერთი უსაყვარლესი ადგილი, ვაკის პარკი გახლავთ. თუმცა, სანამ მის დღევანდელ იერსახეზე გესაუბრები, მინდა მცირედით მისი ისტორიის შესახებ დავწერო.

ვაკის პარკის განაშენიანების ისტორია მეორე მსოფლიო ომს უკავშირდება, სწორედ ამ პარკში არის უცნობი ჯარისკაცის მემორიალი. პარკი გააშენეს 1946 წელს. აღნიშნული ტერიტორია მოიცავდა 200 ჰექტარს.

პარკის გაპარტახების ისტორია ქვეყნის დამოუკიდებლობის მოპოვებისთანავე იწყება. ჯერ კიდევ გამსახურდიას მმართველობის დროს გაჩანაგდა პარკის ინფრასტრუქტურა, სწორედ ამ დროს დაიწყო პარკის ლანდშაფტმა მოშლა, რადგანაც იმდროინდელი ენერგოკრიზისი მოსახლეობას აიძულებდა მწვანე საფარის გაჩეხვას.

ღიმილის ფასი

Photo by Timido sorriso

 არაფერია უფრო იაფი და უფრო ბარაქიანი ვიდრე ღიმილი.
გამცემს ამდიდრებს და არც მიმღებს დააზარალებს.

გრძელდება წამით, გონებაში რჩება მარადის.

არავინაა ისე მდიდარი, რომ ღიმილი არ სჭირდებოდეს.

არავინაა ისე ღარიბი, იგი ვერ გასცეს.

ოჯახში – ბედნიერებაა, საქმეში – შველა;

უტყუარი ნიშანია მეგობრობისა.

ღიმილი დამაშვრალს სულს მოათქმევინებს.

გულგატეხილს გაამხნევებს, დამწუხრებულს ანუგეშებს, სნეულს წამლად დაედება.

ეს კია – მას ვერც იყიდი, ვერც ინათხოვრებ, ვერც მოიპარავ.

რადგან მხოლოდ იმ წამს ფასობს, როცა გჩუქნიან.

და თუკი ვინმემ, თქვენთვის მოულოდნელად ღიმილი არ გაიმეტა,

სამაგიეროს ნუ გადაუხდით – თქვენ გაუღიმეთ.

რადგან არავის ისე არ სჭირდება ღიმილი ვიდრე მას, ვისაც მისი გაცემა არ ძალუძს.

ჯინო მაცელა

8 მარტი

მარტის საღამო იყო, როდესაც სამსახურიდან სახლში ვბრუნდებოდი. გზად გავიარე (ყოფილი) კოლმეურნეობის მოედანზე, სადაც, ჩვეულებრივზე მეტი ადამიანი იყო შეკრებილი, დავინტერესდი რა ხდებოდა და უფრო ახლოს მივედი.  თავიდან ვერ მივხდი, თუმცა შემდეგ გამახსენდა, რომ 8 მარტის წინა საღამო იყო და ხალხმრავლობის მიზეზიც ეგ გახლდათ.

ფოტო – თამარ მირიანაშვილი

ყვავილებით მოვაჭრეებს იმაზე მეტი ფართობი ეკავათ, ვიდრე ეს რიგით დღეებში ხდება ხოლმე. მყიდველები (ძირითადად მამრები) ნაირ-ნაირი მანქანებით იდგნენ რიგში. ისეთი შთაბეჭდილება დამრჩა, თითქოს ერთმანეთს ეჯიბრებოდნენ, ვინ უფრო დიდი თაიგულს შეიძენდა. ყვავილებს გაფაციცებით არჩევდნენ და, სავარაუდოდ მიჯნურისთვის ყიდულობდნენ, ან ოჯახის რომელი “სუსტი სქესის” წარმომადგენელისთვის, რომელიც მხოლოდ ამ დღეს თუ გაახსენდებათ ხოლმე. ისე კი მთელი წლის განმავლობაში, “ქალო ნასკი გამხადეს” ძახილში რომ ჰყავთ.

განახლებული ფუნიკულიორი

რამდენიმე დღის წინ, “ფეისბუქ მეგობარმა” გააზიარა თბილისის განახლებული ფუნიკულორის ტრამვაის ვიდეო, სადაც მერი უგულავა მასპინძლობს პირველ მზაგვრებს, მეც რა თქმა უნდა მოსვენება დავკარგე და ძალიან მომინდა ამ ტრამვაით გასეირნება. საინტერესო ფაქტი; მერიის თქმით ეს ტრამვაი 18 წელი იყო გაჩერებული და მიუხედავად ცხრაწლიანი აღმშენებლობისა, მაინც ვერ მოხერხდა მისი დროული რეაბილიტირება. 

ტროლერანტი ერი

ნებისმიერი მმართველის წარმატებული მართვა, მაშინ გახდება ხილული როდესაც ის მიდის და ტოვებს სამუშაო ადგილს, ვგულისხმობ ყბადაღებულ თემას რომ ზოგიერთი ჩინოვნიკი “მაგარი” მენეჯერი იყო და, მათ შეძლეს სახემწიფოს გამართვა. სამწუხაროდ ახლა, ძალიან კარგად გამოჩნდა არსებული სოციალური თუ ეკონომოკური პრობლემები. გამოჩნდა ის რასაც ადრე ძალის გამოყენებით მალავდნენ და არა პრობლემის მოგვარებით.

ახალი მთავრობა კი თავის მხრივ, ყბას მაძებნინებს … (!) ნაცვლად იმისა, რომ ჩვენი მოქალაქეების კონსტიტუციური უფლებები დაიცვას, ის უაზრო და უაზრო საკონმდებლო ცვლილებებზე მუშაობს (ვგულისხმობ, სექსუალური ხასიათის ნივთების ნუსხის ცვლაზე). როგორც ჩანს ჩვენი კანონმდებლებისთვის ეს საკითხი უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე მოსახლეობისთვის კონსტიტუციური უფლებების დაცვა. ურჩევნიათ ჩემს და ტქვენს პრივატულ სივრცეში, ანუ საწოლში შემოიჭრას და აკონტროლონ რითი, როგორ და რამდენჯერ მივიღებ სიამოვნებას, ხაოიანი თუ ჩვეულებრივი პრეზერვატივით …